Pico Ruivo – Przełęcz Encumenada

M05_1

Wymagająca trasa, która nam zabrała około sześciu – siedmiu godzin. Mapa Kompassa sprawia złudne wrażenie jakby wszystko było dobrze oznaczone. Jedynie w dwóch momentach (choć pamięć może zawodzić) trasa przechodzi na północną stronę. Szlak jest dość ewidentny, jednak jego odgałęzień na boczne granie nie dostrzegliśmy. Nawet ich nie szukaliśmy bo trasa zajęła więcej niż przewidywaliśmy

Wspaniałe widoki oraz poczucie bycia samemu w dzikich i niesamowitych górach jest tym co pozostało w pamięci. Wydaje się, że wartoby odnaleźć ścieżki na boczne granie i spędzić tam więcej czasu.

Curral das Freiras w dnie dolinyTrasa wiedzie pomiędzy szczytami o wysokościach rzędu 1600 n.p.m.Widok w stronę grani łączącej Pico Ruivo i Pico ArieiroBoca las Torrinhas i znaki będące świadkami pożaru. Przełęcz ma wysokość około 1450 metrów n.p.m.po cienistej stronie...niech się skryje mur pod Jestedem w Czechach...Curral było uważane za miejscowość położoną w dnie kaldery jednak w rzeczywistości wyjaśnienie pochodzenia cyrku skalnego jest inneTo nie druga wyspa wyłaniająca się z chmur, a płaskowyż Paul de SerraŚciana skalna Pico Ferreiro jakieś dwieście metrów pod szczytem, który jest omijany przez szlak. U stóp wybija małe źródełko, dzięki niemu można przeżyć upał w lutym...Nasza trasa w całej okazałości. Zasadniczo wiedzie po południowej, słonecznej stronie.Już blisko finalnej przełęczy; w oddali tkwi Pico das Achadas; powoli zanurzamy się w las wawrzynowyPico Arieiro widziane od zachodu